วันนี้ลงกระท้อนอีล่าไปต้นหนึ่งที่สวน อันที่จริงในสวนมีกระท้อนอยู่หลายสิบต้นแล้ว

แต่ว่าทั้งหมดเป็นพันธุ์ปุยฝ้าย แต่ว่าปีนี้มีคนเอากระท้อนอีล่าที่มีรสหวานมาให้กิน แล้วถูกใจก็เลยลองหามาปลูกบ้าง เพราะเคยเข้าใจว่าอีล่ามีผลใหญ่แต่ว่ามีรสเปรี้ยวเท่านั้นไม่รู้ว่ามีพันธุ์ที่รสหวานกับเข้าด้วย

​ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา กลับไปบ้านยายที่สุราษฏร์ธานี ไปที่นี่ที่ไรก็จะนึกถึงกระท้อน กับชมพู่มะเหมี่ยวเสมอ เพราะถือว่าผมรู้จักผลไม้สองชนิดครั้งแรกจากบ้านยายนี่แหละ จำได้ไว้มีชมพู่มะเหมี่ยวต้นใหญ่อยู่ด้านหน้าของบ้าน และด้านหลังของบ้าน เกือบจะตรงกลางของที่ดินก็มีกระท้อนพื้นบ้านต้นใหญ่มากอยู่หลายต้นเลย แต่เดี๋ยวนี้กระท้อนหลายต้นนั้นไม่อยู่ไปตามเวลา เหมือนกับที่เศรษฐกิจของเมืองก็เปลี่ยนไป ตอนเราเล็กๆ มองไปทางไหนก็เห็นแต่ไร่นา มีต้นข้าว ต้นหวายขึ้นประสมกันไปทั่วเมือง พอโตมาหน่อยเมืองก็เปลี่ยนเป็นสวนยาง แต่หลายปีมานี้ยางก็กลายเป็นพืชหายากไปแล้ว เพราะราคายางที่ไม่ดีต่อเนื่องกันมาหลายปี ทำให้คนหันมาปลูกต้นปาล์มน้ำมันกันหมด ตอนนี้ไปที่ไหนก็มีแต่ปาล์ม จะหาสวนเงาะ สวนมังคุด ที่เป็นผลไม้ท้องถิ่นของจังหวัดก็ยังยากเต็มที